Labels, je zal het maar hebben!
Labels, je zal het maar hebben!

Labels, je zal het maar hebben!

Labels en nog eens labels


We kennen allemaal het bekende sprookje waarin de koningin zich vrijwillig door de spiegel laat labelen tot ‘de mooiste’ van het land. En dat keer op keer met als resultaat dat het niet bijster goed afloopt met de koningin toen via een miss verkiezing bleek dat een ander toch mooier was dan de koningin zelf. Laten we haar voor de grap Sneeuwwitje noemen.

Maar dan die arme arme koningin. Zij die zo geloofde in haar eigen label van schoonheid, dat ze de waarheid niet meer aankon toen de werkelijkheid anders was. We kennen het allemaal wel als fenomeen ‘ wat je aandacht geeft groeit‘. En zo werkt het traditioneel naar mijn mening ook met Labels.

Zeg vaak tegen iemand dat hij waardeloos is en hij zal zich waardeloos gaan voelen. Zeg vaak tegen iemand dat hij er ziekjes uitziet en diegene zal zich ook ziek gaan voelen. Vraag aan iemand of deze een nare ervaring heeft meegemaakt in zijn jeugd en diegene zal gaan zoeken en graven naar een nare ervaring. Zeg dan vervolgens “Ja zie je wel” en het labeltje is gemaakt. Herhaal dat een paar keer en diegene heeft in één keer een kut jeugd gehad. Etc, etc. En bedankt aandacht en labeltje waar zo vaak de focus op ligt.

Labels…je zal er maar last van hebben!

Zal een cliënt of coachee er niet veel meer aan hebben als je die labels, waar sommigen overigens vreselijk aan gehecht zijn, loslaat. Kijken naar wat er nu speelt en daar dan mee aan het werk gaat. Is het nou echt zo spannend wat er vroeger is gebeurd of is het spannender naar wat er nu speelt of is het nóg spannender naar wat het vervolg en misschien wel het gevolg is? Ik zeg het laatste!!!!

En daar zit ook vaak de angst.

Wat gaat het worden, wat moet ik veranderen, maar ook wat moet ik laten en wat gaan anderen er van vinden. En ja dat is zelfs rete spannend, maar er is verschil tussen ‘spannend’ en ‘niet te doen’.

En dan hebben we dat labeltje nog…ik ben burn-out, mijn manager zegt dat ik faalangst heb, mijn huisarts zegt dat ik heel misschien wel eens last van een soort van pleinvrees zou kunnen hebben, etc, etc. Je snapt al waar ons brein de aandacht op vestigt. Ik zie het keer op keer gebeuren. Het drukt je dan ook gelijk een bepaalde kant op en als psycholoog of coach word je ook geacht die richting op te denken en de doelen daar op af te stellen. Hoe mooi is het als je die richting en doelen eens los kan laten en je gewoon aan de slag kan gaan met dat wat er leeft op dit moment.

Waar heb je last van of wat is jouw probleem….en nee dan gaan we het niet hebben over ik heb burn-out of ik heb faalangst, maar wat het echt met je doet. intern…de kern. Als je dat labelpatroon wilt doorbreken zal je dus iets moeten doen om dat patroon ook écht te doorbreken. Het meegaan in bijvoorbeeld ‘goh wat vreselijk voor je’ bevestigd dat de coachee een kwetsbaar mens is die je het liefst ook zo moet behandelen want ach arme arme pleinvrezer..

Het zal jullie niet verbazen dat de provocatieve stijl voor mij (en de coachee/cliënt) de meest pure en eerlijke vorm van coaching is om een labeltje echt aan te pakken. Ik ga dus ook niet op labeltjes in…totaal niet boeiend en alleen maar belemmerend voor het proces. Als iemand een coach neemt of nodig heeft, dan wil deze iets wijzigen aan de huidige situatie. Het hebben over het labeltje waar de meeste coachees het al tig keer over hebben gehad, zet dus geen zoden aan de dijk behalve dat het weer veel tijd kost met veel gehum en hè wat naar zaken over het ingebrachte label.

Een avontuurlijke aanpak vol uitdagingen, andere wijze van kijken naar een probleem, maar wel vol aandacht voor de coachee gecombineerd met heerlijke humor en lachmomenten.

Het provocatief coachen zit enorm in de lift en wordt ook steeds vaker gehanteerd en wordt opgenomen in coachboeken…dat zegt iets over de effectiviteit van deze bijzondere techniek. Gaat het dan om mij of de techniek? Ja en nee…ja ook om mij omdat dit voor mij dé manier is waarop ik mensen op een fantastische manier kan helpen en daar zelf enorm veel plezier aan beleef, zeker als we samen (coach en coachee/cliënt) enorm kunnen lachen. En nee omdat iedere techniek die een coachee kan helpen geweldig is, alleen geldt de provocatieve techniek dus voor mij als ‘dé’ techniek.


Coach: Wat is je probleem?

Coachee: Mijn huisarts zegt dat ik pleinvrees heb. (extern probleem en label)

Coach: Nou in huidige tijden van Corona is dat maar wat handig. Je kan niemand besmetten en niemand kan jou besmetten dus je werkt geweldig mee aan het veilig houden van Nederland. Het RIVM en de regering zal je dankbaar zijn…(complete verwarring bij de coachee…gedachten schieten van links naar rechts)

Maar joh wat een eer voor mij dat ik nu in gesprek ben met één van Neerlands weinige helden die dapper thuis blijven. HELD VAN ME!! (coach gaat op de knieën zitten een vouwt de handen als dank teken.) DANK DANK DANK. (coachee/cliënt schiet in de lach en er ontstaat ruimte in het hoofd en de band tussen coach en coachee wordt ermee verstevigd)

Maar vertel, wat is nu jouw probleem?

Coachee: (Is nog maar amper bezig met het gesprek moet nu al écht en serieus gaan nadenken én motiveren wat zijn echte interne probleem is)

Provocatief coachen….geweldig en zeer effectief voor alle soorten problemen, werk issues en levensjeuk.