Ga in confrontatie met jouw situatie
Ga in confrontatie met jouw situatie

Ga in confrontatie met jouw situatie

Ga in confrontatie met jouw situatie.

Een zin die je ff wat vaker moet lezen.

En des te vaker je het leest des te ongemakkelijker het wordt en dat is nou net wat de mens juist niet wil of tenminste ongemakkelijk vindt; confronteren.

Het liefst lopen we ongemakkelijke situaties voorbij of met een grote boog er omheen als ultieme vorm om het te mijden.
Maar jah, dat mijden lukt alleen niet echt he. Terwijl je er zo dapper omheen loopt, zie je het toch. Van links of van rechts. Van boven of onder en je weet dat je er vroeg of laat toch tegenaan moet lopen of er steeds wijder omheen moet lopen omdat dat wat je probeert te ontwijken alleen maar groter en groter wordt.
Groter, maar ook steeds dreigender en ondertussen groeit het en groeit het.

Herkenbaar?


Ik zal een paar voorbeelden geven ter illustratie die ik ervaren heb als coach tijdens gesprekken met coachees.

Iemand heeft stress op het werk. Het gaat niet lekker zeg maar.
En in plaats van het gesprek aan te gaan met de leidinggevende wordt hij alleen maar stiller. Spreekt minder mensen die toch al zien dat er iets niet goed zit. Begraaft zich in het werk, neemt werk van anderen over en dat terwijl de vulkaan al op uitbarsten staat.En van de ene op de andere dag : Hoera… Ziektewet.. Burn-out!!.

Nog een tragisch voorbeeld hoe iets kan leiden naar dat wat je niet wilt.

Twee zussen hebben ruzie en de ego’s spelen hoogtij. De verwensingen en woordelijk slachtpartijen vliegen over de keukentafel en voor ze het weten bevat ieder woord alleen nog maar haat in plaats van liefde en ze zien, horen en spreken elkaar niet meer. De verjaardagen worden niet meer gevierd en de kerstkaartjes blijven ook maar uit. Iemand die je haat is dat tenslotte niet waard…. toch!!!
Alleen ”s nachts als niemand het ziet vloeien de tranen over de wangen van het gemis.
En dan dat ene telefoontje met de melding dat alle haat laat smelten: ze is er niet meer!

Iets minder dramatisch, maar zeer herkenbaar denk ik.

Je loopt achter met een betaling en iedere keer als er een enveloppe komt met een herinnering en waarschijnlijk ook een boete bedrag erbij, leg je ‘m onder op de stapel. Wat je niet ziet is er ook niet tenslotte.

De vraag bij alles is of het je ook het één en ander heeft opgeleverd.

Voelde je je prettig in je burn-out of heb je een lekker gevoel nu je nooit meer iets tegen je zus kan zeggen óf sta je toch semi verbaasd te kijken als er in één keer een deurwaarder aan de deur staat. Niet echt hè

So cut the crab en gedraag je eens als een mens die wél verantwoordelijkheid durft te nemen voor z’n eigen handelen.
Één die zich bij de lurven pakt en de situatie onder ogen durft te komen.
Die zichzelf confronteert in en met de eigen situatie..

En als de wens er wel is, maar de durf niet, dan kan je hier lezen op welke (werk)wijze ik jou kan helpen ja of juist niet als je niet tegen een beetje confrontatie kan, blijf dan lekker zitten waar je zit en verroer je niet!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *